Տնային աշխատանք 28.09.2022

  1. Ընտրել ռուսերեն երեք դարձվածք , և թարգմանել մայրենի լեզվով։

Бить тревогу-Ահազանգել

Держаться на плаву-դիմակաել

Сам себе голова-Ինքնուրույն լինել

2. Մխիթր Գոշ, ԴԵՂՁԸ ԵՎ ՍԵՐԿԵՎԻԼԸ, լրացնել բաց թողնված տառերը։

Ատյանում մեկ անգամ դեղձը հանգիմանել սկսեց սերկեֆիլին, ասելով։

– Տեսքով դեղին ես ու մարդկանց համար դժվարուտելի։ Իսկ ես բարետես եմ ու դյուրաճաշակ։

Եվ նա ասում է.

– Կեղծավոր ես ամենքին և մարդկանց խաբող, ճաշակելիս քաղցր ես երևում, բայց մտնելով որովայն, շատ վնասներ ես գործում։ Իսկ ես դեղին եմ, քանի որ տեսակցության գնալով և հիվանդությունը վերացնելով, ցավակից եմ դառնում հիվանդներին, և ոչ թե քեզ պես մերժված եմ նրանցից։

Պարզ է միտքը առակիս, կեղծավորները միշտ ճշմարիտներին հանդիմանում են իբրև վարքով կոպիտների, և ներկայացնում իրենց քաղցրաբարո և վշտակից։ Սակայն ճշմարիտ խոսքերը մարդկանց դեղ են, թեև առաջին հայացքից հակառակ են երևում և ցավակցելով նրանց՝ վերացնում են հիվանդությունները:

Դարձվացքներ

  1. Գրել տասը դարձվածք։

Գլուխ կոտրել, գլուխ գովալ, լեզու տալ, գլխին տալ, ականջ դնել, աչքը մտնել, երես տալ, գառ դառնալ, գետինը մտնել, վարի տալ:

2. Լրացնել բաց թողնված տառերը։

lՆոյեմբերի վերջն էր, գրեթե ձմեռ: Տեղացող անձրևներից ու քամուց ծառերը համարյա մերկացել էին: Ողջ այգին լցվել էր ոսկեզօծ տերևներով: Վարդի թուփն էր միայն կանա՜չ-կանա՜չ: Նրա վրա դեռ հեռվից կարմրին էին տալիս երկու մեծ, կիսաբաց կոկոն:

Վարդենին կողքի մասրենուն նայում էր վերևից: Մասրենին ցցել էր սուր-սուր փշերը, որպեսզի քամուց պաշտպանի իր մի քանի դեղնած տերևները:

– Տեսնու՞մ ես՝ ես միշտ դալար եմ, միշտ կանաչ, ձմռանն անգամ ուրախացնում եմ մարդկանց իմ տեսքով ու վարդերով, իսկ դու չոր ճյուղերդ ես արդեն թափահարում քամուց, -ասաց վարդենին մասրենուն:

Մասրենին տխուր քմծիծաղով նայեց վարդենուն վարից վեր.

– Դու մոռացել ես, որ ցրտադիմացկուն դարձար ինձ վրա պատվաստվելու շնորհիվ:

Լրացնել բաց թողնված տառերը: (գ կամ ք)

Երգել,թարգմանել,կարգադրել,մարգարիտ,հագուստ,արևածագ,հոգնակի,հագցնել,թագավոր,ճգնել,օգնական,նորոգել,արքա,զորք,մրգեղեն,հերքել,թարգմանիչ,ագահ,հերքել,վարքագիծ, քուրք,ներքուստ,մգանալ,նորոգել,նվագարան,հետաձգել:

Տնային աշխատանք: Գրաբարից թարգմանություն

Խնդրում եմ գրաբարով գրված հետևյալ ասույթները գրել  աշխարհաբարով․

1. Վա՛յ որ պահէ զագահութիւն չար ի տան իւրում – Վա՛յ նրան, ով ագահությունը պահում է իր տանը:

2.Մարգարէ յիւրում գաւառի պատիւ ոչ ունի – Մարգարեն իր գավառում պատիվ չունի

2. Ածանցներ

Հայերենում կարող են լինել ածանցավոր բառեր: Ածանցավոր կոչվում են այն բառերը որոնք կազմված են որևէ արմատից և ածանցից: Ածանցը իմաստ չի արտահայտում, մասնիկ է, որը կարող է ավելանալ արմատի առջևից կամ վերջից և նրան նոր իմաստ հաղորդել: Ածանցները լինում են նախածանցներ և վերջածանցներ:

 Առաջադրանք ՝ հորինել փոքրիկ պատմություն արևի և լուսնի մասին և այնտեղ  ցույց տալ ածանցավոր բառերը։

Լինում են չեն լինում երկու քույր են լինում: Փոքր քույրի անունը Լուսին է, իսկ մեծ քույրի անունը Արև: Մի օր շատ տարիներ անց նրանք սկսեցին վիճել: Իրար դեմ դիմաց կանգնեցին և Լուսինը չէր թողնում Արևին լույսավորել Երկիրը: Հետո վեճաբանության ժամանակ եկավ նրանց եղբայր Երկիրը և ասեց, որ Լուսինը վերջացնի վիճելը և թողնի Արևին լույս տալ մարդկանց Երկրի վրա: Քանի որ Արևը ամենամեծն էր Լուսինը համաձայնությունմ տվեց Արևին լույս տալ Երկրին ցերեկային, իսկ նա կտար գիշերային ժամերին:

Տնային աշխատանք 22.09.2022

1.Ընկերական քննարկում ՝ Ինչպես են անցնում իմ մայրենիիի դասերը, ին՞չ կավելացնեի կամ ի՞նչ կփոխեի ․․․

Մայրենիի դասերը լավ են անցնում, բայց ես կուզենաի, որ դասերը անցնեյն ուրիշ դասարանում և ավելի ինտերակտիվ լինեն դասերը:

2.Գրել հոմանիշներով հարուստ նախադասություններ (հինգ հատ):

Կապույտ երկնքում երևում են սպիտակ ամպերը: Երկրի մոտ երկինքը երկնագույն է իսկ ամպեռը ճերակ: Հողը շատ չոր է երևվում ամայի, անմարդաբնակ: Ժայռերը շականակագույն, դարչնագույն և նարնջագույն գույնի են: Որոշ տեղերը ծածկված են գազարագույն ավազով:

3. գրաբարի մասին

  1. ա  և ո  տառերի գրության վերաբերյալ.
աշխարհաբար  գրաբար     աշխարհաբար        գրաբար    
արքա արքայ  երեկո   երեկոյ
ծառա    ծառայ                    կոփածո    կոփածոյ    
տղա  տղայ                                  սիրո  սիրոյ

գրաբարով գրված այս նախադասությունը սովորել և գրել ժամանակակից մայրենիով․

Լավ է կոյր աչօք, քան կոյր մտօք: – Լավ է կույր աչքով, քան կույր մտքով:

Տնային աշխատանք 19.09.2022

1.Հոմանիշ և հականիշ բառեր։

Հոմանիշ են կոչվում մոտ իմաստ արտահայտող բառերը: Օրինակ՝

գագաթ-կատար

հովիկ-զեփյուռ

սպիտակ-ճերմակ

կապույտ-երկնագույն

պարիսպ-ցանկապատ

Հականիշ են կոչվում հակառակ իմաստ արտահայտող բառերը: Օրինակ՝

երկար-կարճ

խոշոր-մանր 

տանը շարունակել․․․

սև-սպիտակ

անջատած-միացրած

փափուկ-պինդ

2. Խնդրում եմ կարդալ տեքստը և գտնել բնությունը բնութագրող բառերը․

Լռություն կա Կաքավաբերդի ավերակներում։ Միայն ձորի մեջ աղմկում է Բասուտա գետը, քերում է ափերը և հղկում հունի կապույտ որձաքարը։ Իր նեղ հունի մեջ գալարվում է Բասուտա գետը, ասես նրա սպիտակ փրփուրի տակ ոռնում են հազար գամփռներ և կրծում քարե շղթաները։

Պարիսպների գլխին բույն են դրել ցինը և անգղը։ Հենց որ բերդի պարիսպների տակ ոտնաձայն է լսվում, նրանք կռնչյունով աղմկում են, թռչում են բներից և ահարկու պտույտներ անում բերդի կատարին։ Ապա բարձրանում է քարե արծիվը, կտուցը կեռ թուր, մագիլները՝ սրածայր նիզակներ, փետուրները որպես պողպատե զրահ։

Կաքավաբերդի բարձունքի միակ ծաղիկը ալպիական մանուշակն է, ցողունը կաքավի ոտքի պես կարմիր, ծաղիկը ծիրանի գույն։ Քարի մոտ է բսնում ալպիական մանուշակը, պարիսպների տակ։ Արևից քարերը տաքանում են, և երբ ամպերը ծածկում են քար ու պարիսպ, մանուշակը թեքվում է, գլուխը հենում քարին։ Ծաղկափոշու մեջ թաթախված գունավոր բզեզին մանուշակը ճոճք է թվում, աշխարհը՝ ծիրանագույն բուրաստան։ Ակսել Բակունց՝ <<Ալպիական մանուշակ>>։

3․ Վերհիշելով դ-թ,բ-փ,գ-ք,ձ-ց,օ-ո,է-ե ուղղագրությունը՝ լրացնում ենք բաց թողնված տառերը․

Այսպիսով՝

էներգիա, վրաերթ, երես, որևէ, մանրէ, էինք, վերելք, գետեզր, կիսաեփ,լայնէկրան,վայրէջք, երանգ, եզր:

Տնային աշխատանք 15.09.2022

Արտագրե՛ք՝ տրված բառերը լրացնելով յա, իա, եա երկհնչյունները։

Հեքիաթ,  ակցիա,   բամյա , այծյամ,  էներգիա,  Անդրեաս,  եղյամ,

էքսկուրսիա, խավյար,  կղզյակ,  Սուքիաս,  կրիա,   միլիարդ,  վայրկյան,  Բենյամին,

մումիա,  Սիսյան,  փասյան,  միմիանց,  Արաքսյա, դաստիարակ,  լյարդ,  քիմիա,

օվկիանոս, անցիալ, Ազարյա, Անանյա, Եղյա,  Երեմյա,  հեծյալ,

Զաքարյա, Մարիամ, Ամալյա,  Օֆելյա։

Իսկ այտեղ ըստ անհրաժեշտության գրեք յ տառը։

Կայուն, հաելի, Միքայել, զրոյական, էություն, նայել,   վայելել,

 էակ,   ատամնաբույժ, Ռաֆայել, միայն, պոեմ, պոետ,

միասին, հիանալ, թեյել, խնայել, հիանալ, որդիական։

Եվ խնդրում եմ հիշել հետևյալ բառերի ճիշտ գրությունն ու արտասանությունը՝  հյուր, սյունակ

հյութ, համբույր,  առյուծ ․․․։

Տնային աշխատանք 16.09.2022

1.Բարի ուրբաթ սիրելիներ, խնդրում եմ տանը ավարտել <<Իմ ստեղծած խաղալիքը>> պատմությունը։

2.Լրացնել բաց թողնված տառերը․

աղջիկ, աղքատ, այսօր, առաջին, արգելել, երգ, արդար, արձակուրդ, բարձր, անօգնական, զարթնել, երջանիկ, երփներանգ, համբուրել, նուրբ, հագնել, ճամփա, ընթերցել, համերգ, տնօրեն, թագավոր, որսորդ, բախտ:

3.Հանգստյան օրերին կարդալ Հրանտ Մաթևոսյանի <<Գոմեշը>> պատմածքը ․

Սարի գլխին մի կտոր սպիտակ սառույց կար, սառույցի վերևը խանձարուրի կապերը լուռ քանդում էր մի փոքրիկ ամպ: Ամպի տակ հրճվում էր արտուտիկը, իսկ ամպի վրայով, նախիրների վրայով, բազեի, սարերի, ուրթերի ու անտառների վրայով ուրիշ աշխարհների մաքուր քամիները հուրհրալով տանում էին մի մեծ արև:

Խոտն այդտեղ չտեսնված համով էր, և հանդապահը հիմա-հիմա պիտի գար գոռար նախրի վրա՝ թե նրանք ինչու են ուտում համեղ խոտը, և նախիրն արածում էր ագահությամբ: Վայ թե վաղուց էին կշտացել, բայց հանդապահը չէր գալիս: Սառույցից մի հատ առու էր սկսվում ու գալիս գնում կովերի միջով: Կովերն ականջի ծայրով լսում էին, որ առուն կա: Խոտ էին ուտում, փորի տակ նրանց կրծերակները վարար-վարար կաթ էին տանում, և նրանք իրենց անընդհատ ասում էին՝ թե առուն կա:
Տաք բուրմունքի մեջ ընկղմված գոմեշն արածում էր մի ձորակում: Հովերն այդ ձորակից ոչ մի բուրում չէին տարել, որովհետև չէին մտել ձորակ: Նախիրը հիմա կարող էր գալ, տրորել ու կեղտոտել այդ ձորակը, դրա համար էլ գոմեշն արածում էր պոզահարելով ու սպառնալով: Մեկ էլ՝ խոտն անհամացավ, դարձավ ուղղակի չոր ծղոտ: Առվակը մոտիկ էր: Բայց մեջքն սկսեց պաղել: Ուրեմն ամպը բռնել էր արևի դեմը: Գոմեշն ուզեց ստվերը մեջքից թոթափել սարսռոցով, բայց կաշին կարծրանում էր նրա վրա: Գլուխը բարձր՝ գոմեշն սպասեց թե ինչ է լինելու հետո, և արյունը նրա երակներում դանդաղում ու ցամաքում էր, ապա դարձավ կպչուն, խցվեց ու կանգ առավ, իսկ աշխարհը խլանում ու հանգչում էր նրա ականջներում: Աշխարհը մեռել ու մթնել էր, հիմա ամպը պայթելու էր, պահ էին մտել հովը, արտույտը, առուն… մեկ էլ երակները լայնացան և արյունը վազեց վարար, հեշտ, քչքչոցով:
Գոմեշը ելավ ձորակից, և մշուշի մեջ գեղեցիկ էին կովերը, հեռաստանները, լուռ ամպը, բայց նախրի մեջ չկար մի ուրիշ գոմեշ: Արյունը տաքանում էր նրա մեջ, մանրիկ ցավով ու ջերմությամբ արթնացան սրունքները, իսկ ողնաշարն արդեն դուրեկան ցոլքերով ծակծկվում էր վզից մինչև պոչը: Նա ոտ փոխեց՝ որ գնա, կռվի կովերի ցուլի հետ, բայց տեսավ, որ չի ուզում գնալ, չարությունը հալվում ու դուրս է սահում իրենից:
Խոր լռության մեջ խոտերը թելը-թելին շղարշե բուրմունք էին հյուսում այդ կանաչ աշխարհի երեսով մեկ և բուրմունքի հետ հյուսվում էր մի քաղցր թախիծ:
Գոմեշը մռլնգաց:
Կովերը նայեցին՝ հանդապահը չէր, գոմեշն էր, մռլնգում էր: Կովերը շարունակեցին արածել անտեր փափուկ խոտի առատության մեջ, լավ ջրի մոտիկության, իրենց մետաքսե ցուլի ներկայության, կաթի վարար վազքի ու գոլ արևից իրենց պարարտ գոհության մեջ:
Գոմեշը ճանապարհվեց ուրթ: Կուրծը փաղաքշանքով հունցվում էր զույգ ոտի արանքում և գոմեշը գնում էր կթվելու նանին: Սարահարթի ուրթը ճոճվեց նրա հայացքի մեջ ու կորավ, ձորակում գոմեշը մի երկու բերան խոտ պոկեց ու մոլորվեց: Հա, գնում էր ուրթ: Իսկ ինչու է նախիրը դեռ արածում: Նախիրը կովեր են, ինքը մեկ հատիկ գոմեշ է – ա՛յսպե՜ս:
Նա կանգնեց վրանի դռանը, կանչեց ու սպասեց նանի դուրս գալուն:
– Եկել ե՞ս,– ասաց նանը:
– Էս օրը ճաշին էս ինչո՞ւ ես եկել,– ասաց նանը:
– Նախիրը հանդում՝ դու վեր ես կացել եկել:
– Դե լավ, որ եկել ես՝ արի կթեմ:
– Կուրծդ կիսատ՝ էս ո՞ւր ես եկել:
Կթվորը լավ չէր կթում, կուրծը ցավեցնում էր: Գոմեշը ծռեց պարանոցը, հոտ քաշեց՝ նանի հոտն էր, նանի ձայնն էր, բայց այս անգամ իսկի լավ չէր կթում: Գոմեշը տեսավ որ չի ուզում կթվել: Հեռու հեռաստաններից դենը, տաք մշուշների մեջ գոմեշների խմբեր են կանգնած և նրանցից մեկը անտառների ու ճանապարհների գլխով հղում է իր թախիծը սրան:
– Հը՜, Սաթիկ… նանիդ տրորում ես, էլ քեզ ո՞վ կկթի:
– Չէ, կաթ չես բերել, եղածն էլ չտվեցիր:
– Վույ, վույ, վույ, վույ, նանիդ տրորեցիր:
– Մինա՜ս… գոմեշն աչքիս մի տեսակ է երևում:
– Հա՜… գոմեշս ցուլ է ուզում:
– Գոմեշս ցուլ է ուզում: Հուլիս, օգոստոս, սեպտեմբեր… մարտ… մարտ, մայիս… լավ ժամանակ ես ծնելու: Ձագիդ բոխու տերև կտամ… կանաչ արև կլինի, մայիս կլինի…
Գոմեշը բլրի գլխին կանգ առավ ու աստծու կանաչ աշխարհի վրայով նայեց հեռվի շեկ հովիտներին:
Աղվեսը մեռել էր ծերպերի մեջ լերկ մի տեղ՝ որպեսզի խոտերը չխանգարեն և երկնքի բազեն անպայման տեսնի նրա դին: Եվ այնքան ճիշտ էր մեռել աղվեսը, որ հովը քշում տանում էր նրա ագին:
Հեռուների շեկ հովիտներում մշուշների տակ գոմեշների շոգած խմբեր էին օրորվում և նրանց մեջ տաք ու զորեղ մեկը, գլուխը բարձր բռնած, իր կանչը հղում էր սրան: Գոմեշը մռլնգաց ու պոկվեց բլրի գլխից դեպի ձորը…
Էն ի՞նչ է անում, էն ի՞նչ է անում, էն ի՞նչ է անում էն անասունը,– վրա վազեց աղվեսը: Հազար ասի էդ անիծված տունն էդ փափուկ հողում չփորենք…

Իմ ստեղծած խաղալիքը

Իմ խաղալիքը կլինի հիվանդ երեխաների համար: Այդ խաղալիքը կարող է խաղալ խաղեր երեխաների հետ և կզբաղվեցնի: Այն կկարողանա օգնել երեխաներին և կսարգի ուտելիք: Նա կունենա մանկական ձայն որ նրանք իրար ավելի լավ հասկականան: Այդքանը հերիք է երեխային, որ նա լավ զգա իրեն հիվանդ ժամանակ:

Իմ առօրյան և նախասիրությունները

Իմ առօրյան սկսվում է շատ շուտ է սկսվում, որովհետև ես պիտի հասցն եմ նստեմ դպրոցի տրանսպորտ: Դպրոցում մասնակցում եմ ընդանուր պարապունքին, հետո գնում եմ դասերի: Ես նոր առարկաներ ունեմ: Ինձ դուր են գալիս պատմություն, մաթեմատիկա և ռուսերեն: Ես ընտրել եմ հրաձքությունը որպես ընտրության առարկա: Ֆիսկուլտից ընտրել եմ սեղանի թենիս: Ես սիրում եմ կենդանիներին, աշխարհագրություն, աստղագիտություն:

Ուսումնական երրորդ շրջանի ամփոփում (փետրվար-մայիս)

Երրորդ ուսումնական շրջանում մենք շատ նոր բաներ ենք սովորել քերականությունից, ընթերցանություններ ենք արել և մասնակցել հետաքրքիր նախագածերին.