ՀԱՄԵՐԳ։ Հ․ Թումանյան

Վըտակը ժայռից ներքև է թըռչում,
Թափ առած ընկնում քարերի գըլխին,
Զարկում ավազին, շաչում է, ճըչում,
Ճըչում անհանգիստ, փըրփուրը բերնին։

Ինչպես ծերունին, ձենով պառաված,
Ձայնակցում է ժիր թոռնիկի երգին,
Այնպես է ծերուկ անտառը կամաց
Արձագանք տալի ջըրի աղմուկին։

Այնինչ բընության զըվարթ համերգի

Ունկընդիրն անխոս ու հավերժական,
Ժայռը մտախոհ՝ իր մըռայլ մըտքի
Ետևից ընկած լըսում է նըրան։

վտակ – առու, առվակ

շաչել – սուլոցի նման սուր ձայն հանել

ունկընդիր – լսող

մտախոհ – մտածմունքների մեջ սուզված

  • Ի՞նչն է գերակշռում բանաստեղծության մեջ՝ գո՞ւյնը, ձա՞յնը, թե՞ շարժումը: Պատասխանդ պատճառաբանի՛ր: Ձայնը, որովհետև նկարագրվում են անտառի և վտակի ձայները։
  • Քե կարծիքով ինչո՞ւ է բանաստեղծությունը վերնագրված «Համերգ»։ Անտառի երաժշտական համերգ է։
  • Նկարի՛ր բանաստեղծությունը։

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s