Ջիմը և ձմեռը

Մի օր այնքան ուժեղ ձյուն եկավ, որ նույնիսկ դռները չէին բացվում։ Երեխաները վազելով գնացին խաղալու։ Ձյունը շատ լավ խռթխռթում էր, երեխաները սարքում էին ձնեմարդուկներ, խաղում էին ձնագնդիկ և այլ խաղեր, բայց մենակ մի երեխա չէր սիրում խաղալ ձյունով։ Այդ տղան Ջիմն էր։ Ջիմը չէր սիրում ձմեռը, որովհետև նա չէր սիրում սառել։ Ջիմը սիրում էր շոգ տեղեր։ Նա այդպես է իրեն պահում, որովհետև մի օր նա իր ընկերների հետ քայլում էր իր բակում։ Բայց այդ բակը դիք ուներ և Ջիմն ու իր ընկերները, որոշեցին սղալ այդ դիքից և առաջինը ով սղում էր Ջիմն էր։ Նա ընկավ մի մեծ ձյունով լցված փոսի մեջ։ Նրան չէին կարողանում հանել երկար ժամանակ և նա շատ սառել էր։ Դրանից հետո նա ձյուն և ձմեռ չի սիրում։ Հանկարծ նրա ձեռքին մի փաթիլ ընկավ։ Փաթիլը այնքան գեղեցիկ էր, որ Ջիմը փոխեց իր կարծիքը։