Պատրանք։ Հ․ Թումանյան

Վեր է կացել էն սարում
Մեր Չալակը իր թևից.
Գընում է մութ անտառում,
Քաջ ախպերըս ետևից։

Զըրնգում են նըրանք խոր
Էն անտառում կուսական.
Ես կանչում եմ նորից նոր,
Ինձ թըվում է, թե կըգան…

Զո՜ւր… վաղուց են, ա՜խ, նըրանք

Մեր սարերից գընացել.
Էն զիլ ձեներն են մենակ
Իմ ականջում մընացել…

  • Անգիր սովորիր Հ. Թումանյանի  «Պատրանք» բանաստեղծությունը:
  • Անծանոթ բառերը դո՛ւրս գրիր, բառարանի օգնությամբ բացատրի՛ր:

Զուր – Իզուր

կուսական – մաքուր, անպիղծ

զիլ – Բարձր և սուր

  • Գրի՛ր պատրանք, մութ, քաջ, կուսական բառերի հոմանիշները:

Պատրանք – Խաբեություն

մութ – Խավար

քաջ – արի

կուսական – մաքուր, անպիղծ

  • Բացատրի՛ր բանաստեղծության վերնագիրը։

Բանաստեղծությունը կոչվում է պատրանք որովհետև այնտեղ մարդիք իրական չեն և վաղուց չկան։

One thought on “Պատրանք։ Հ․ Թումանյան

  1. Pingback: Երրորդ ուսումնական շրջանի ամփոփում – Արեգ Խաչատրյանի բլոգ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s